Invention of Doubt engages with the fractures of our time, the fragility of democracy, questions of faith, and social upheaval. Emerging from its own cultural and political context, Europe is set in motion as part of a larger question that this exhibition puts into play. A poetic space opens up where a society between decay and hope comes into view.

The theme of Doubting Thomas is one of the most enduring subjects in Christian art. It depicts the biblical moment in which the apostle Thomas refuses to believe in the resurrection of Christ until he can physically touch Christ’s wounds. The story is fundamentally about doubt, evidence, and the fragile relationship between seeing and believing.

In the work of Mühlenbrink, this question becomes strikingly contemporary. Faced with his paintings, we too hesitate to trust what we see. Drawn closer, we inspect the surface, almost wanting to touch the work ourselves in order to verify the image. His fogged Old Master paintings conceal fragments of imagery beneath veils of paint and condensation-like surfaces, exemplifying Mühlenbrink’s acclaimed trompe-l’œil technique.

A gesture as simple as a finger wiping away condensation appears capable of revealing what lies behind the image, even if only momentarily. Yet the question remains: when presented with only a glimpse, is the mind truly capable of deciding what is real?

Contemporary reinterpretations of Doubting Thomas often move beyond religious meaning  and instead use the biblical story as a framework for examining how societies construct truth. In this context, Thomas becomes a symbolic figure of modern skepticism, not only spiritual doubt, but distrust toward institutions, governments, media, and systems of power.

This atmosphere of uncertainty also permeates the work of Christoph Knecht. His paintings revolve around a sense of origin that has become unstable, something once familiar that now feels shifting and fragile. Europe no longer appears as a fixed idea, but as a vulnerable body in transition.

Knecht paints Europe as a crying face, a face covering itself, a continent searching for a new role within an increasingly unstable global landscape. His works reflect the weight of Europe’s colonial past, humanitarian crises at its borders, and the erosion of democratic certainty.

In other paintings, Europe appears through distorted hand gestures reminiscent of gang signs. Here, fingers form the word “Europe,” yet appear elongated, twisted, and uncanny. Familiar signs become unstable and estranged.

A recurring image in Knecht’s work is the bouquet. The bouquet becomes a metaphor for a Europe no longer functioning as a closed or stable form, but as something still moving, mutating, and unresolved. Decorative bulls emerge across tablecloths, invoking mythology, power, resistance, and historical memory.

Rather than offering answers, the exhibition lingers within the condition of doubt itself. Both Mühlenbrink and Knecht explore what happens when systems of certainty begin to fracture, whether in painting, perception, politics, or collective identity. Like Thomas, the viewer is left searching for proof, navigating the unstable territory between belief and skepticism, visibility and obscurity, trust and uncertainty.

Yad Chen

The starting point of Yad Chen is a simple hand cream logo depicting a hand holding an object, a motif Knecht transforms into an extending, branch-like form from which organic shapes emerge. Within the shadow of the plant, Arabic words and phrases begin to appear, carrying meanings that shift depending on context. Expressions such as “Allahu Akbar,” often reduced in Western discourse to fear-based associations, are here reconsidered through their everyday use as gestures of gratitude, life, and celebration.

Allahu Akbar — الله أكبر — God is the greatest

Inshallah — إن شاء الله — If God wills / God willing

Subhanallah — سبحان الله — Glory be to God / Praise be to God

Invention of Doubt gaat over de spanningen en onzekerheden van deze tijd. Over de kwetsbaarheid van democratie, vragen rond geloof en sociale veranderingen. Vanuit verschillende culturele en politieke perspectieven kijkt de tentoonstelling naar Europa als onderdeel van een groter geheel. Zo ontstaat een poëtische ruimte waarin een samenleving zichtbaar wordt die zich beweegt tussen verval en hoop.

Het verhaal van De Ongelovige Thomas is een bekend onderwerp in de kunstgeschiedenis. Het verwijst naar het bijbelse moment waarop de apostel Thomas pas gelooft in de wederopstanding van Christus wanneer hij diens wonden zelf kan aanraken. Het verhaal gaat over twijfel, bewijs en de kwetsbare relatie tussen zien en geloven.

In het werk van Jochen Mühlenbrink krijgt dit onderwerp een eigentijdse betekenis. Wanneer we naar zijn schilderijen kijken, twijfelen we aan wat we zien. We komen dichterbij en voelen bijna de behoefte om het werk aan te raken om zeker te weten wat echt is. Zijn schilderijen lijken beslagen, alsof er condens op ligt. Onder deze lagen blijven beelden gedeeltelijk verborgen. Hiermee laat Mühlenbrink zijn bijzondere trompe-l’œil-techniek zien, waarin werkelijkheid en illusie in elkaar overlopen.

Een klein gebaar, zoals het wegvegen van condens met een vinger, lijkt genoeg om iets achter het beeld zichtbaar te maken. Maar de vraag blijft: als we slechts een deel zien, kunnen we dan echt bepalen wat waar is?

Tegenwoordig wordt het verhaal van De Ongelovige Thomas vaak breder geïnterpreteerd dan alleen vanuit religie. Het wordt gebruikt om vragen te stellen over hoe waarheid ontstaat en wie bepaalt wat waar is. Thomas wordt daarmee een symbool voor moderne twijfel: niet alleen aan geloof, maar ook aan instituties, overheden, media en machtssystemen.

Ook in het werk van Christoph Knecht speelt onzekerheid een belangrijke rol. Zijn schilderijen gaan over iets dat ooit vertrouwd was, maar nu kwetsbaar en veranderlijk aanvoelt. Europa verschijnt niet langer als een vast idee, maar als iets dat voortdurend in beweging is.

Knecht schildert Europa als een huilend gezicht, een gezicht dat zich verbergt, of een continent dat zoekt naar een nieuwe plaats in een steeds instabielere wereld. Zijn werk verwijst naar Europa’s koloniale verleden, humanitaire crises aan de grenzen en het afnemen van politieke en democratische zekerheden.

In andere werken verschijnt Europa in de vorm van vervormde handgebaren die doen denken aan symbolische tekens. De vingers vormen het woord ‘Europa’, maar lijken uitgerekt en vervreemd. Iets vertrouwds verandert daardoor in iets ongrijpbaars.

Een terugkerend beeld in Knechts werk is het boeket. Hier wordt het een symbool voor een Europa dat niet langer een vaste of afgesloten vorm heeft, maar blijft veranderen en zich ontwikkelen. Op tafelkleden verschijnen decoratieve stieren, verwijzingen naar mythologie, macht, verzet en geschiedenis.

De tentoonstelling geeft geen duidelijke antwoorden, maar blijft juist bij de twijfel zelf stilstaan. Zowel Mühlenbrink als Knecht onderzoeken wat er gebeurt wanneer zekerheden beginnen te verdwijnen — in kunst, waarneming, politiek en collectieve identiteit. Net als Thomas blijft de bezoeker zoeken naar houvast, ergens tussen geloof en twijfel, tussen wat zichtbaar is en wat verborgen blijft.

Yad Chen

Het uitgangspunt van Yad Chen is een eenvoudig handcrèmelogo waarop een hand een voorwerp vasthoudt. Knecht verandert dit beeld in een groeiende, takachtige vorm waaruit organische elementen ontstaan. In de schaduw van deze vormen verschijnen Arabische woorden en uitdrukkingen, waarvan de betekenis verandert afhankelijk van de context.

Woorden zoals Allahu Akbar, die in het Westen vaak gekoppeld worden aan negatieve associaties, krijgen hier een andere betekenis. Ze worden getoond als woorden die in het dagelijks leven worden gebruikt om dankbaarheid, vreugde en verbondenheid uit te drukken.

Allahu Akbar — الله أكبر — God is de grootste
Inshallah — إن شاء الله — Als God het wil
Subhanallah — سبحان الله — Geprezen zij God